یه روزی تموم بشه ( یا لااقل کمتر)

                          ****************

                               *****************

هرجا هستی ، دلت شاد باشه ، نگاهت خندون و لحظه هات پر از عطر سیب

یه فیزیکیه تازه به ادبیات پا گذاشته که هنوز کم کم داره فرق بین مصراع و قافیه و دیوان حافظ رو تشخیص میده

آرام تر از باد ، نرم تر از باران ، باز قدم می زنم در کوچه زندگی

بوی خاک خیس این کوچه ، آرام می کند خاطرم را

این کوچه اقاقی هایی دارد به آرامش خواب

چشمه هایی ، زلال همچو نگاه

و شاپرکهایی که لبخند می زنند به هر رهگذر

کودکی ، خسته از بازی ، در چمن رقص خواب می کند

چشمانه کبوتر نشسته بر سرشاخه های خشک بید ، بی تابه دانه است

و قناری در شور آواز ، مدهوش مانده است

جای کلاغ کوچیده خالی

از رفتن باز می ایستم و دراز می کشم در کنار خاطره دوستانی که

در گذر روزهایم گم شده اند

چشمانم را خواب می رباید و پلک ها هم آغوش می شوند